Doğurmaktan vazgeçmek gibidir bazı yollardan dönmek! Merdivenin ilk basamağı bile kalın ve yüksek bir duvar gibi durur önünde. Bakarsın, hiç çıkamayacakmışsın gibi gelir. Neydi beni buraya getiren diye sorgularsın, vazgeçip gidemezsin…

ŞİİRBAZ OLMAK Şair mi şiiri yazar yoksa şiir mi şairi? Hep sorarlar: “Kendi hayatını mı yazıyorsun, bunlar senin yaşadıkların mı?” diye…  Şair vardır insanların arasına karışır, hayatların içerisine süzülür, dokunur, duyar, koklar, özümser.  Arı misali ilhamlarını toplar, topladıklarını itinayla taşır sığınağına. Bir bir çıkarır bohçasından kadim dostları kâğıt ve kaleme …

“Bir yazarı en mutlu eden şey okuyucularıyla arasında kuracağı duygusal bağdır… Bu bağ elin değdiği kitap kapaklarından, gözün değdiği sayfalara, duygulara dokunan mısralardan, yüreği saran imgelere akarak kurulur. Kurulan bu bağ ise yazarı besler, büyütür…”      

Fransa’nın Toulouse kentinin devasa Airbus hangarında gövdemin tüm parçaları özenle birbirine iliştirilirken ömrümün son günlerini doğum yerime binlerce kilometre uzaklıktaki bir ülkenin oto sanayisinin karşısında asfaltı bozuk, yamalı bir yolu işgal ederek geçireceğimi bilmiyordum. Uzun geçen ömrüm, gövdemde metal yorgunluğu oluşana dek havayolu şirketleri ve değişik rotasyonlar arasında gidip gelmekle …

Gökyüzü kızıllığını terk ediyor, gündüz gecesine kavuşmakta… Uzaklarda hayal meyal gördüğümüz deniz fenerleri artık içimizi aydınlatmaya başladı. Yorgun yelkenlimiz taze gelin gibi süzülerek antik limana girdi. Onu görmek, ona kavuşmak an meselesiydi. Geçmişe sessiz şahitlik eden tarihi kale,siyaha bürünürken geride kalan yüksek dağlar tek hakimiyetin kendisinde olduğunu ima eder cesine …

‘Akan, durmayan  tüm sevdalara…’ Görmediğim resimlerdeki düş Sendin. Açık denizlerde ceketimin Cebinde büyüttüğüm toprak kadın… Mehtab aydınlatırken gizemli rüyalarımı Kanımda uçurtmalar uçardı, Sana hasret!